OD JELCYNA DO PUTINA

włosy PO KLĘSCE radzieckiego eksperymentu nadeszła dekada niepewności i braku przywództwa w Rosji. Początkowo na Zachodzie żywiono wielkie nadzieje, że Rosja będzie wdrażać program transformacji gospodarki, zachowując jednocześnie i rozwijając demokratyczne aspekty państwa, zapoczątkowane jeszcze w epoce Gorbaczowa. Premier Jegor Gajdar, sprawujący kontrolę nad ekonomią, 2 stycznia 1992 zaczął od uwolnienia cen. Decyzja ta była niepopularna i doprowadziła do dramatycznego pogorszenia się sytuacji materialnej społeczeństwa. Jednak wciąż nic tracono nadziei. Państwa zachodnie ogłosiły w kwietniu plan pomocy dla Rosji wartości 24 mld dolarów. Nastąpił znaczny postęp w sprawie redukcji zbrojeń; w styczniu 1993 r. prezydent Rosji Boris Jelcyn i prezydent USA George Bush spotkali się w Moskwie, gdzie podpisali Układ w sprawie Redukcji Broni Strategicznej (START II). W porównaniu z okresem radzieckim, obecne stosunki między obu supermocarstwami były szczególnie dobre. Jednak administracja Jelcyna musiała stawić czoło ważnym problemom wewnętrznym, zwłaszcza podziałowi władzy między rządem (w istocie prezydenturą) a legislaturą (Zjazd Deputowanych). Ta druga sprzeciwiała się reformom rynku i potępiała niefrasobliwość w działaniach Jelcyna, twierdząc, że siły zewnętrzne wymuszająje na Rosjanach. hostessy targi